Er is teveel honger, ziekte, oorlog. Teveel machtsmisbruik, hebberigheid, overdaad bij enkelen en tekort bij velen. Teveel dikke mensen en nog veel meer te dunne mensen. Teveel mensen zonder werk en teveel workaholics.. Zo kunnen we nog wel even doorgaan, onze planeet is dolgedraaid, of liever de mensheid.
De mensheid is zelf de grootste plaag, die de aarde ooit heeft gekend..daar kunnen de sprinkhanen in geen enkel opzicht tegenop. De aarde wordt kaalgevroten, omgewoeld, beplakt met asfalt en stenen en de lucht, het water en de grond op vaak bizarre manier vervuild, de zucht naar snel gewin overwoekert het gezonde verstand.
Regelmatig zinkt de moed me in de schoenen en kruip ik maar liever weg in mijn warme, knusse hoekje om de wereld aan zijn lot over te laten.
Maar gisteren viel, tijdens het afwassen, een gedachte mijn denkveld binnen, die me niet meer loslaat.
We kunnen de wereld misschien wel resetten! Zo, dat ze "zomaar" in een/haar natuurlijke staat terugfloept.
Ik heb in mijn leven een aantal keren zo'n "reset" ervaring op kleine schaal meegemaakt..Ik zal hierna beschrijven hoe dat zo'n beetje verliep..Als dat in het klein kan..waarom, in tijden van hoge nood dan niet in het groot? Wordt vervolgd..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten