lastige vliegen en dito gedachten

Veel gedachten in en om mijn hoofd..ze zijn als vliegen, als je ze wegjaagt komen ze met meer terug.
Associaties,  brokjes herinneringen , zorgen en zorgjes, oordelen, plannen, verlangens enz.enz.
Binnen luttele seconden vallen ze je weer lastig,  zwermen ze treiterig om je heen.
Wat stilte?  Niks stilte, wij zijn hier de baas!

Het gaat de laatste dagen iets beter als ik een zelfgekozen (!) gedachte herhaal..als een soort eigen mantra.
Bijvoorbeeld:
Happiness is just relaxing with who you are

Waarom besteden we zoveel aandacht aan het lawaai in ons hoofd?
Wat is er mis met stilte? (Nin Sheng)

"Ontspan!"

Laat jezelf los en je zult volkomen jezelf zijn. Catherina van Siena.

Tension is who you think you should be. Relaxation is who you are.

Adem.
(Een vriend,  dichter dronk indertijd regelmatig te veel. Hij zei  " I take refuge in drinking"Als de wereld, het leven hem teveel werd, zocht hij vergetelheid in de drank ) Ik ken dat gevoel natuurlijk ook, de ontspanning, die over je komt na een paar pilsjes, maar ik vind dat gelukkig ook in mijn adem..als ik daar aandacht aan geef vind ik er mijn "refuge"-schuilplaats. Helaas heb ik steeds weer de neiging te vergeten dat er een rust/schuilplek zo onnoemelijk dichtbij is.
Twee dingen, die me opvallen zijn:

Als gedachten een (groot) deel van mijn bewustzijn bezetten, ben ik heel weinig aanwezig in het hier en nu.
En ten tweede, er heerst dan een voortdurende, min of meer subtiele spanning in mijn lichaam. Alsof ik voortdurend op weg ben, ergens heen of ergens vandaan. Gedachten jagen me, bijna onbewust voortdurend een beetje op..ze lijken echt op vliegen!

Bonus waanzin

Aan het  bestuur en de top van de ING bank

Zojuist hoorde ik het bericht over de enorme bonussen, die mijn bank weer meent te moeten uitkeren aan haar top
functionarissen. Het absoluut cynisme waarmee u  omgaat met de maatschappij, die u onlangs nog
heeft "gered"( bij wie u nog een miljardenschuld heeft) en uw klanten, die het moeten doen met een heel kleine rente,
 is voor mij verbijsterend.
Ik ben meer dan 50 jaar klant bij U, maar als u niet snel maatregelen neemt om deze onzinnige gang van zaken te
herstellen en herroepen zal ik mijn spaargeld terugtrekken en overstappen naar een andere bank.
Ik geef u een maand om voor mij afdoende maatregelen te treffen om deze misstanden te herstellen,
Indien dit niet gebeurt zal ik mijn relatie met de ING bank verbreken.
Ik stuur deze brief aan al mijn vrienden en kennissen met het verzoek om aan deze actie mee te doen
en de brief verder door te sturen.
Als u geen bevredigend antwoord geeft op deze brief/actie en door stupide hebberigheid omvalt hoop ik
dat onze regering zo wijs zal zijn u rustig te laten vallen. Genoeg is genoeg.

Mijn eisen zijn: Afschaffen van alle bonussen,
                        Teruggave van alle bonussen, die dit jaar zijn uitgekeerd
                        Normale salarissen voor bestuurders en topmensen.
                        (Ja, Balkenende norm mag best ook hier gehanteerd)

Helaas, vooralsnog kan ik deze brief niet ondertekenen met Hoogachtend, ik wens u wel wijsheid en beleid om
tijdig uw wijze van omgaan met ons geld te herzien.  Margreet Koekebakker

Weten over of zijn met.

Dit stukje zou moeten gaan over hoe onbevredigend ik mijn contact met de wetenschap heb gevonden..Bloedeloos,kil, schraal vond ik de manier waarop wetenschap in mijn vak -psychologie-werd bedreven. Maar vanavond komt er niet meer uit. Ik ga naar bed!

zeeen van stilte / Antartica, Noordwijk, Zandvoort.

Stilte, een hele lange stilte

Ook alweer zolang geleden, toen ik les gaf op de Academie voor Expressie (enz.) was ik met een paar leerlingen en vrienden gaan zwemmen in de Nieuwe Meer. ( "Oud" water, van nog langer geleden. Rembrandt maakte er al een ets van ), vandaar DE Nieuwe Meer. We hielden een soort mini vacantie op onze woonboot, een prachtige oude Oostzeetjalk,met helaas een foeilelijke opbouw, de Christina geheten, met af en toe een stickie en een drankje ( best matig waren we toen). Op een gegeven moment begon ik hevig te trillen over mijn hele lichaam en dat hield niet meer op. Aangezien een beetje wiet mensen zeer verdraagzaam maakt nam iedereen me gewoon zoals ik was..een steeds maar vibrerend stukje mens. Ook mijzelf maakte dat niet ongerust, het voelde niet onprettig.
Na zo een paar dagen ( 2?, 3? ) te hebben doorgebracht was het kennelijk genoeg..we zaten met wat lekkere hapjes op het achterdek, uitkijkend over een kleine zee van woonboot daken.

Ineens begon ik, ook tot mijn eigen verbazing te praten..de een na de andere volzin kwam over mijn lippen, het ging over Einstein, wetenschap en spiritualiteit, over veel dingen waar ik weinig tot niets van weet, maar men verzekerde mij later dat het geen onzin was. Gelukkig was het geen serieuze toespraak, het was zelfs soms zo geestig dat ik mijn gehoor moest verzoeken niet zo hard te lachen omdat de verbinding (welke?) dan gestoord werd. Het vreemde was dat ook ik mijn woorden pas hoorde als ze over mijn lippen kwamen, ik had ze niet eerst bedacht. Mijn spreken hield lang aan, misschien  3 uur of meer. Geleidelijk aan vielen de discipelen in slaap en daarmee verstomde uiteindelijk ook mijn stem.
Ik heb daarna een paar uur de troep opgeruimd die we de laatste dagen haddenlaten liggen.
De weken daarna was het helemaal stil in me,om me...Ik leefde gewoon, verzorgde mijn zoontje, ging naar de markt, deed het huishouden, maar stilte alom..Terwijl alles heel gewoon was, maar zonder "ruis".
Naar mijn werk op school had ik geschreven dat ik even niet kon werken omdat ik "beter" was..Ja, zo ervoer ik dat toen,  niet beter dan..maar niet meer besmet met het innerlijk gedoe en gebrabbel, die mijn leven tot dan  hadden verstoord.
Nogal wat leerlingen begonnen me te bellen, ze misten me, wanneer kom je weer..Tenslotte zwichtte ik en na een paar dagen van lessen, gevoed door stilte zakte ik weer terug in mijn eerdere manier van zijn, ver van de weer voorbije stilte.

Een kloof van stilte en zo.

Ik heb een aantal situaties beschreven, waarin stilte een belangrijke rol lijkt te spelen.
Dingen verlopen totaal anders dan ik gewend ben, het lijken wel wondertjes, soms.
Toch heb ik die situaties niet als het meemaken van een wonder ervaren..Het was meer of
alles  meer gewoon werd dan anders..Alsof stilte een situatie zo gewoon maakte dat alle poespas,
gedachten, aangroeisels wegvielen. Ik was achteraf wel steeds verbaasd dat me zoiets overkwam en wat er "zomaar" kon gebeuren.
 Als stilte me overkomt is dat met niets anders te vergelijken..niet met wiet roken of je een beetje bezatten, of verliefd zijn of...Wel is het een heerlijk gevoel dat voortdurende getetter in mijn hoofd eens kwijt te zijn, evenals de onrust, de behoefte ergens van verlost te worden of ergens anders te zijn, of die subtiele weerstand, die hier nu niet wil zijn..om maar een paar dingen te noemen.

Ik heb een paar jaar geleden gebungyjumped. 75 meter naar beneden in een smalle kloof vanaf een brug over de Zambezi rivier. Mijn reisgenoten waren behoorlijk nerveus maar ik was alleen maar heel stil.
Het was een speciale ervaring zo even te mogen vliegen, ongehinderd door nervositeit. bange gedachten, opgepepte gevoelens. Ik had al een tijd gedroomd eens ergens naar beneden te kunnen springen, zonder dat ik nu direct dood wilde..en hier kon het opeens. Het voelde als een bevrijding, en het werd een prachtige zweefduik ..ik zo vrij als een vogeltje.
Stilte, misschien is zij wel mijn verlosser, in ieder geval verlosser van een boel onnutte rommel in mijn hoofd(gedachten) en buik(gevoelens) en zo.

Ik ben na een aantal ervaringen met stilte behoorlijk op zoek geweest..Boedhisme, Zen-Boedhisme, Reading/healing, Sterrenpoort , kristallen schedels enz. Je kan het zo gek niet bedenken . Maar "mijn" stilte trekt zich daar niets van aan . Ze komt en gaat onafhankelijk van welke stroming of leer ook, onafhankelijk van mijn verlangens of wil.  Heerlijk, laat het maar zo blijven!

Wat doet stilte met griep?

Ik volgde al een aantal maanden de lessen van Maarten Houtman..in Zen.

Het waren mooie lessen. Hij kon erg goed spreken, net of hij speciaal voor jou sprak. Maar dat bleek bijna iedereen zo te ervaren. Hij legde uit dat hij na jaren oefenen "het woord" had gekregen, dat hield in dat de woorden zonder enige moeite of nadenken uit zijn mond rolden. Met bovengenoemd effect.

Er was een weekend gepland waaraan ik deel zou nemen. Eenmaal aangekomen voelde ik me steeds zieker worden. Ik had duidelijk koorts, keelpijn, werd flink verkouden..een echte griep dus.

Ik zei tegen Maarten dat ik maar weer naar huis ging omdat ik me te ziek voelde.
Hij drong erop aan nog even te blijven en aan de meditatie mee te doen. Tijdens de meditatie daalde opeens die diepe stilte op en in me neer.  Toen de meditatie voorbij was was mijn griep totaal voorbij,  alles waar ik last van had was verdwenen. Koorts, keelpijn verkoudheid..Zoiets had ik nooit eerder meegemaakt, normaal duurt een griep bij mij minstens tien dagen. Kon Maarten behalve spreken ook wonderen verrichten? Of was het weer die stilte die me in een keer van mijn beroerd voelen verloste?

hebben "beertjes" dekens nodig?``

De laatste dagen heeft mijn kern van louter rust zich aardig verscholen. Gewoon door eigen toedoen, want ik had het druk en daarna bleef ik teveel achter de TV hangen. Maar nu ik weer de laptop bespeel ontstaat er een pilaar van stilte, die zich vriendelijk, doch krachtig via mijn schedel en mijn lichaam in de grond graaft. Wonderlijk toch ook wel.
Boven in de bergen heb ik dit ook regelmatig aangetroffen evenals lopend langs zee, aan de kustlijn.
Vroeger dachten veel volkeren dat de goden in de bergen woonden, het zou kunnen, wie weet, maar ik trof er die diepe, omvangrijke stilte. Misschien is dat wel hetzelfde.

Ik gun de aarde dat ze eindelijk tot rust mag komen..en met haar de dieren, planten en mensen.
Dit soort krachtige pilaren zouden haar kunnen terugvoeren naar een oervorm,  "zijn" zonder
destructie, haast, uitbuiting..Een geweldloze revolutie, een fundamentele "reset".

Ik besef dat ik er zelf niets aan kan doen, of moet doen..In de stilte hervindt iets of iemand een eigen vorm, expressie of manifestatie. Ik kan ook niet die stilte creeren, de stilte vindt mij zo nu en dan en soms op de gekste plaatsen of omstandigheden.

Ik volgde, lang geleden een opleiding Kum Nye, een Tibetaanse bewegings meditatie. Toen we een paar dagen vrij hadden zijn we met een huurauto naar Yosemite, waar we ons sneeuwkettingen moesten aanschaffen, gereden. We sliepen er in tenten en 'snachts was het 20 graden onder nul. Ik had met een vriend een bergtocht gemaakt en toen we terug wilden viel ineens supersnel de nacht in. Er was een soort klik, waarmee we overschakelden op een andere vorm van lopen, die gepaard ging met weer zo'n bijzondere stilte. Bijzonder, maar tegelijkertijd heel gewoon. Het lopen ging vanzelf, soms werd het bijna rennen. Mijn voeten wisten precies waar ze zich moesten neerzetten, het was te donker om het pad te zien, maar zij kenden het kennelijk perfect.
Zonder enige moeite vonden we onze tent terug, waar juist een aantal beertjes (het heet anders, maar ik weet niet meer hoe) bezig waren onze dekens naar buiten te trekken , via een gat dat ze handig hadden gemaakt. Ze gingen er niet direct van door, trokken nog wat en dropen toen af. Wel een beetje zielig eigenlijk.