lastige vliegen en dito gedachten

Veel gedachten in en om mijn hoofd..ze zijn als vliegen, als je ze wegjaagt komen ze met meer terug.
Associaties,  brokjes herinneringen , zorgen en zorgjes, oordelen, plannen, verlangens enz.enz.
Binnen luttele seconden vallen ze je weer lastig,  zwermen ze treiterig om je heen.
Wat stilte?  Niks stilte, wij zijn hier de baas!

Het gaat de laatste dagen iets beter als ik een zelfgekozen (!) gedachte herhaal..als een soort eigen mantra.
Bijvoorbeeld:
Happiness is just relaxing with who you are

Waarom besteden we zoveel aandacht aan het lawaai in ons hoofd?
Wat is er mis met stilte? (Nin Sheng)

"Ontspan!"

Laat jezelf los en je zult volkomen jezelf zijn. Catherina van Siena.

Tension is who you think you should be. Relaxation is who you are.

Adem.
(Een vriend,  dichter dronk indertijd regelmatig te veel. Hij zei  " I take refuge in drinking"Als de wereld, het leven hem teveel werd, zocht hij vergetelheid in de drank ) Ik ken dat gevoel natuurlijk ook, de ontspanning, die over je komt na een paar pilsjes, maar ik vind dat gelukkig ook in mijn adem..als ik daar aandacht aan geef vind ik er mijn "refuge"-schuilplaats. Helaas heb ik steeds weer de neiging te vergeten dat er een rust/schuilplek zo onnoemelijk dichtbij is.
Twee dingen, die me opvallen zijn:

Als gedachten een (groot) deel van mijn bewustzijn bezetten, ben ik heel weinig aanwezig in het hier en nu.
En ten tweede, er heerst dan een voortdurende, min of meer subtiele spanning in mijn lichaam. Alsof ik voortdurend op weg ben, ergens heen of ergens vandaan. Gedachten jagen me, bijna onbewust voortdurend een beetje op..ze lijken echt op vliegen!