Een kloof van stilte en zo.

Ik heb een aantal situaties beschreven, waarin stilte een belangrijke rol lijkt te spelen.
Dingen verlopen totaal anders dan ik gewend ben, het lijken wel wondertjes, soms.
Toch heb ik die situaties niet als het meemaken van een wonder ervaren..Het was meer of
alles  meer gewoon werd dan anders..Alsof stilte een situatie zo gewoon maakte dat alle poespas,
gedachten, aangroeisels wegvielen. Ik was achteraf wel steeds verbaasd dat me zoiets overkwam en wat er "zomaar" kon gebeuren.
 Als stilte me overkomt is dat met niets anders te vergelijken..niet met wiet roken of je een beetje bezatten, of verliefd zijn of...Wel is het een heerlijk gevoel dat voortdurende getetter in mijn hoofd eens kwijt te zijn, evenals de onrust, de behoefte ergens van verlost te worden of ergens anders te zijn, of die subtiele weerstand, die hier nu niet wil zijn..om maar een paar dingen te noemen.

Ik heb een paar jaar geleden gebungyjumped. 75 meter naar beneden in een smalle kloof vanaf een brug over de Zambezi rivier. Mijn reisgenoten waren behoorlijk nerveus maar ik was alleen maar heel stil.
Het was een speciale ervaring zo even te mogen vliegen, ongehinderd door nervositeit. bange gedachten, opgepepte gevoelens. Ik had al een tijd gedroomd eens ergens naar beneden te kunnen springen, zonder dat ik nu direct dood wilde..en hier kon het opeens. Het voelde als een bevrijding, en het werd een prachtige zweefduik ..ik zo vrij als een vogeltje.
Stilte, misschien is zij wel mijn verlosser, in ieder geval verlosser van een boel onnutte rommel in mijn hoofd(gedachten) en buik(gevoelens) en zo.

Ik ben na een aantal ervaringen met stilte behoorlijk op zoek geweest..Boedhisme, Zen-Boedhisme, Reading/healing, Sterrenpoort , kristallen schedels enz. Je kan het zo gek niet bedenken . Maar "mijn" stilte trekt zich daar niets van aan . Ze komt en gaat onafhankelijk van welke stroming of leer ook, onafhankelijk van mijn verlangens of wil.  Heerlijk, laat het maar zo blijven!