Als ik over mijn ervaringen met stilte schrijf komt zij/hij/het soms even in de buurt. Dat raakt me of eerder gezegd het doet iets met me dat ik niet kan uitdrukken met woorden. Het is tegelijkertijd eenvoudig en onmetelijk.Het is niet tastbaar, concreet, maar kan wel grote verschuivingen, veranderingen bewerkstelligen. Hoewel ik voel dat dit niet klopt, als ik het zo zeg. Het "doet" namelijk niet iets. Het is meer alsof er een nieuwe ruimte ontstaat, waarin iets (een mens, een spel ) kan verspringen in een andere of meer gezonde of meer wezenlijke staat. Alsof er op een "reset" knop wordt gedrukt, die de/een nieuwe orde creert, of een oude herstelt.
Als het in het klein kan, zoals ik het een aantal keren heb meegemaakt, zou het dan ook niet in het groot kunnen? Zou dat niet op een dag gewoon kunnen gebeuren? Een grootscheepse reset van ons ondermaanse? We hebben veel ideeen over hoe we de gigantische problemen om ons heen zouden kunnen aanpakken en we moeten dat zeker niet loslaten in een soort heilsverwachting van de komst van de grote stiltetovenaar.
Maar het kwam wel laatst zo in me op...Als nu die stilte over de wereld kwam, wat dan...?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten