mijn mooiste kermis ooit.

Op drie october, al weer heel wat jaren geleden liep ik in Leiden op de kermis. Als kind genoot ik ervan om in gevaarlijkr toestellen plaats te nemen en we gingen ook graag hossen..eindeloos op en neer springen op een soort hoempa muziek op een houten vlonder. Achteraf denk ik dat we daar een beetje high van werden, maar dat bestond  nog niet, zo'n zestig jaar geleden.
Dit soort dingen overwegend liep ik te genieten van het gedoe, de drukte, de kermis klanken. Tot ik plotseling gehuld werd in een lichte zweem van stilte. Dat lijkt misschien onvoorstelbaar op zo'n plek en dat is het ook, maar stilte omhulde me als een tweede huid.
Ik voelde me er meer thuis dan ooit..Toen ik bij bij de kop van Jut ging staan kijken, waar ik anders niet kom, omgeven door alleen sterke knapen met leren jasjes, werd ik al gauw naar voren geschoven om het ook te proberen, alsof ik er helemaal bij hoorde. Alles was vanzelfsprekend wat het was. Mijn hoofd zonder gedoe en gedachten. Mijn mooiste kermis ooit.