Wroetende emoties en pijn laten opkomen en dan...?!

Er zijn vele manieren om het hier en nu...gewoon "zijn"- te ontlopen. Ik doe bijna niet anders, de hele dag door, al mijn hele leven lang. Verdwaald in mijn gedachten wereld van toen en straks, zorgen, denken over  allerhande problemen van mezelf, anderen en de wereld, allerlei soorten afleiding van radio, tv en verhalen van mensen.. en nog veel meer.


Soms schiet ik wel even in het moment van nu, meestal door een uiterst eenvoudig iets..een lekker hapje, dat ik echt proef, een landschap, of zee, een aanraking of heel langzame beweging...en wat andere zaken, die ik eerder heb beschreven.
Maar ik schiet er weer net zo hard uit en verkeer dan weer in de menselijke staat van al dan niet subtiele spanning en haast om ergens te komen of vanaf te zijn.
 Sommige gevoels "gebieden"  kunnen lang blijven door etteren, vaak net boven of onder het me ervan bewust zijn. Spanning, somberte, chaos bijvoorbeeld, zorgen, angsten, verwachtingen ook.

Ik heb nooit zo goed doorgehad als nu dat ik die wat verborgen lagen van gevoel niet recht in de ogen kijk, dat ik ze wegduw, zonder dat ik me daar van bewust ben en dat ze juist daarom blijven hangen, als dreigende wolken in de lucht of modderstromen in een rivier. Als ik het benul heb er even bij stil te staan en ze, min of meer onhandig, te benoemen, zijn ze bijna altijd zo vriendelijk in het niets op te lossen en een beetje ruimte te maken voor....een volgend moment. Of liever gezegd, als ze er even mogen zijn in mijn hier en nu hebben ze er niets op tegen mij weer los te laten.

Het helpt me om simpelweg te zeggen : "ik maak contact met mijn onrust" ; "ik maak contact met mijn spanning"  "ik maak contact met mijn......" vul maar in. Het is bijna te simpel om te kunnen werken, maar in mijn geval werkt het.

Nu een wijze tekst van Nin Sheng, iemand, die de mooiste dingen zegt en, vind ik, de spijker op z'n kop slaat ( terwijl ik nergens kan vinden, wie hij/zij is! )

Hoe om te gaan met emoties en pijn?
Niets doen, stoppen, met rust laten .
Emoties en pijn hebben jou niet nodig, ze vragen niets van je.
Ze hoeven niet gecontroleerd of gemanipuleerd te worden.
Ze willen alleen even opkomen om dan uit zichzelf weer op te lossen.
Het is juist onze neiging om ermee om te gaan, die ze in leven houdt.
Wanneer dat wordt ingezien is de pijn bevrijdt.

In mijn geval doe ik dus kennelijk vaak iets, wat ik niet eens door heb/had. Ik-dat onbewuste laagje- wil die emoties/pijn niet en druk ze weg zodat ze op de achtergrond blijven doorzieken.







Mijn "remedie" tegen dat achter bewust gewroet is dan ze terug te halen door te zeggen "Ik maak contact met...." Ze komen dan inderdaad op om uit zichzelf weer op te lossen.
Wat een opluchting!