Stilte onder de ster.

Lang woonde ik op een boot, bij elkaar 35 jaar. De laatste boot hadden we -voor de helft- zelf gebouwd. Boven in het dak zat/zit een grote ster . Die bovenruimte gebruikte ik als werkruimte/meditatie ruimte.
We hadden een groep, die bijna helemaal uit vrouwen bestaat, die er in de beneden ruimte verrukkelijk op los kletste, onder het genot van thee, koffie, die door ons enige mannelijke lid (die overigens de boot had gebouwd, ik was slechts manusje van alles) werd aangedragen.

Maar zodra we de trap opgingen kwam er elke keer weer een diepe stilte over ons heen, verder hoefde er helemaal niets. Het was niet iets wat we deden, geen geleide meditatie, geen poging tot iets of om van iets af te komen.
Toen ik op een gegeven moment toch het idee kreeg dat we ook iets moesten gaan "doen" betekende dat het einde van deze bijzondere bijeenkomsten.

file://localhost/Users/margreetkoek/Pictures/iPhoto%20Library/Originals/2012/17%20okt%202012_4/Stargate.jpgfile:/